Türk Mutfağı Üzerine Sohbet — Bölüm Özeti

Yeni bölümümüze hoş geldiniz. Bu bölümde mantar söte yaparken Türk mutfağını konuşacağız. Bir önceki bölüm Dünya Mutfağı'ndan sevdiğimiz bazı şeyleri konuşmuştuk. Türk mutfağını orada konuşamadık çünkü yani öyle ufacık bir alan, ayrılacak bir şey değil o. Bizim için de çok kıymetli. Uzun uzun tartışalım dedik.

Neyi seviyoruz, neyi sevmiyoruz. Varsa, sevmediğimiz bir şey tabii.

Evet, her zamanki gibi Yiğit Bey yanımda.

Evet, ben buradayım.

Yit Bey, sizden başlayalım. Sevdiğiniz şeyleri.

Benden başlayalım, peki. Ben herhalde Ege tarafıyla başlarım diye düşünüyorum.

Allah Allah, çok şaşırttın beni.

Yani, çok güzel böyle otlar, gözlemeler, mezeler. Bunlar ilk aklıma geliyor.

Deniz ürünleri.

Deniz ürünleri zaten, hani onun yanında otlar ve mezeler. Peynircilik Kuzey Ege'de, Çanakkale tarafı işte. Kuzey Marmara tarafındaki peynircilik falan, bunlar bana şey geliyor.

Ezine.

Ege mutfağı sanki bende güzel bir yerde duruyor gibi. Bir de her bölgenin, bizde her şehrin neredeyse köftesi var, biliyorsun. Ege tarafında artık ilçelerin bile köftesi var, yani.

Dolayısıyla benim gibi et seven bir insan için, peynir seven bir insan için doğru lokasyon olduğunu düşünüyorum Ege'nin. Ben Ege ile başlarım.

Hayır, hayır. Ben senin Antep'ten başlamanı bekliyordum.

Ben onu bir sonraki seçime kullanacağım. Çünkü senin ne söyleyeceğini tahmin ediyorum aradan.

Ben ne söyleyecekmişim acaba ya?

Sen Karadeniz mutfağına gideceksindir diye düşünüyorum.

Yoo, gitmeyeceğim.

Hadi bakalım. Gitmiyorum. Kayseri'ye gidiyorum ben.

İnanımcı görüyorum.

Kayseri'ye. Ben Antep'le Karadeniz'i çarpıştıracaksak eğer, ilk önce senin başlamanı tercih ederim. Biz sizin akıl oyunlarınızı söyledik, hatmettik, öğrendik, Yiğit Bey. Biz bilmiyor muyuz sizin şeyinizi?

İç Anadolu mutfağı.

İç Anadolu. Ya, şey, Kayseri mantıdır, benim çok severim. Mantıyı çok severim, yani. Sucuktur, pastırmadır, zaten oralarda güzel bu işler yapılıyor ama benim mantıya özel bir sevgim var. Bir sürü yemeğin arasında, işin içinde mantı varsa, ben mantıyı seçerim.

Evet, sen mantıya bir acayip tutulman lazım.

Çok seviyorum. Yani o, acaba hani annemle yapıp yapardı benim çok. Hani anneden gelme bir şey mi, bilmiyorum. Bir de böyle çeşitleri var. Cevizlisi çok severim, mesela. Sinop mantısında çok severim.

Bak, Karadeniz'e gittik.

Kızarmışını da severim. Yumuşacık soslusunu da severim. Böyle, her çeşidini severim yani.

Bir kere, bu kombinasyonun yanılma imkanı yok. Yani, bu ürünleri hamur, et, yoğurt, tereyağlı bir sos.

Evet.

Bu üç, dört ürünü... Yani ayrı tabaklarla getirsen, birleştirirsen zaten ortaya çıkan şey lezzetli bir birleşim. Ama şey var ya... Eğer doğru ürünler seçtiysen, güzel, kaliteli ürünler seçtiğin zaman, dolayısıyla bu birleşimden yanlış bir şey çıkmaz yani.

Çıkmaz doğru ama mesela hani sizin mantığınız var ya, Boşnak mantısı.

Evet.

Mesela, o da güzel ama bana o, mesela, börek gibi geliyor.

Daha börek gibi, o evet.

Bunun haşlanıyor olması, bence aşırı garip bir şey, biliyor musun?

Evet, yani suyun içinde bir pişme tekniği var.

Ve bu kadar lezzetli oluşuyor.

Direkt börek, yani sunuma geliyor. Ona mantı demişler, öyle neden bilmiyorum.

O yumuşaklığı böyle boğazdan akıp gitmesi falan, beni çok tatmaya eden bir his, açıkçası. Benim için mantıdır, birinci her zaman.

Ben tabii şeye giderim; Güneydoğu'ya, Doğu Anadolu'ya, Doğu Akdeniz tarafına, Adana, Hatay, Antep yöresi lezzet anlamında bir şölendir yani. Durumundan tut, tatlısına her şeyle, ciğerine. Ki ben ciğer seven bir insan değildim, yakın zamana kadar. Çok iyi ürünler var gerçekten.

İnsanın aklını başından alıyor.

İşte kuşlemeler var, bilmem neler var. Antep'te yine sohbet Antep'e geliyor ama. 2-3 günde aklımızı yitirdiğimiz bir dönem olmuştu. Katmeri, baklavası, bilmem nesi. Zaten beni fıstıklı ürün sevgilim biliyorsun. Oralarda çok başka bir seviyeye geliyor bence mutfak. Hatay tarafında, Adana tarafında.

Bir de orada şey de var ya, bir sofraya oturduğun zaman yediğin şeyin tek başına gelme ihtimali yok ya. Yani bu salatalar, sebzeler, pide, tereyağı, peynir...

Yan ürün olarak gelen şeyleri sen zaten normal bir öğünde bile o kadar çok yemiyor olabilirsin, yani.

Evet, ortalama bir Avrupalı'nın, özellikle Doğu Avrupalı'nın bir öğün olarak yediği şeyi çarpı iki çarpı üçü masaya ikram olarak geliyor, Anadolu'nun ne tarafında olursan ol. Hem mutfak anlamında zenginlik göstergesi, hem işte... Ciddi bir misafirperverlik gösteriyor.

Evet, o çok güzel bir şey ya. Gönlünde tat kuruyor. Yani, böyle sana o kadar iyi davranıyorlar ki. Çiğ köfte mesela, Adıyaman'da yemiştik, o da muazzam. Hala unutamıyorum tadını, yani. Güzel ya.

O bölge bende ayrı bir şey var. Ama tabii senin dediğin gibi, İkandolu bölgesinde de çok güzel ürünler var.

Biz alışkın olmadığımız için ilk Antep'e gittiğimizi hatırlıyor musun? Hemen böyle katmalı bir kahvaltı yapmaya bir yere gitmiştik. Tabii ki gözümüz aç ve... Böyle çok şey yemek istiyoruz. Bir sürü şey sipariş verdik. Oranın tabii bu ikram şeyine de hazırlıklı değiliz. Alışkın da değiliz. Çocuk bizi durdurmuştu, hatırlıyor musun? "İsterseniz bir şunları yiyin" de falan demişti.

Uçaktan iner inmez yemek yemeye gidince, bir de kısıtlı zamanımız vardı. Onun dışında, Eskişehir'de bir çiğ börek yemek mesela iyi olabilir. Bursa'da bir İskender yemek iyi olabilir. Ama bunların hepsi tabi şehirlere böldüğünde gerçekleşen şeyler. Konya'da bir etle ekmek yesen mesela.

Bulursun yani.

Olmaz mısın ya? Hiç mi olmaz? Burnumsuz adı şu anda neden bir üzüldüm.

Gelelim, ağır toplarınızı artık çıkarın. Masaya alayım, yani.

Yani, Karadeniz tabii ki.

Karadeniz candır.

Hadi bakalım. Daha dün böyle demiyordun, Yiğit Bey.

Yani, Karadeniz mutfağı bence olması gerektiği kadar yayılamamış bir mutfak.

Bak bak bak. Bizden öğrendiklerinizi satıyorsunuz gibi geliyor bana. Hayır.

Çünkü seninle konuştuğumuzda şunun farkına vardım. İşte Karadeniz'de, hani bir önceki videoda konuştuğumuz İtalya gibi. Pizza, makarna, evet, dünya çapında biliniyor. Onun gerisindekiler pek bilinmiyor. Karadeniz'de de işte bir iki parça bir şey var bilinen. İyi bilinen işte pide, işte mızlama. Onun sonrası hani çok fazla iyisini yemek için ya araştırman gerekiyor, bilmen gerekiyor.

Ya da oraya gideceksin.

Ya da oraya gittiğinde karşına çıkıyor. Ua diyorsun, ben ne yiyorum ya, şu anda falan. Biraz öyle bir durum var yani.

Evet, çok böyle hani çeşitliliği az diye düşünüldüğü için, aman, Karadeniz mutfağında ne var falan oluyor. Ama hani biraz, yani kaç tane Karadeniz restoranı var, belki kaçına gittin de işte bütün çeşitleri deneme şansın oldu. Aslında biraz düşündüğün zaman, yani mesela sütlacı nerede yemiştik biz?

Hamsiköy.

Hamsiköy sütlacı, kuru fasulye, ispir fasulyesi. Esinob'un mantısı var, Samsun'un pidesi var ki o pidenin de çeşit çeşitleri var, Doğu Karadeniz'e doğru gittiğin zaman. Karalahanayla yapılan bir sürü yemek, sarması, çorbası vs. var. Bunların çoğu yerinde yenmemiş yemekler bence.

Daha hamile girmedin mi?

Hamsiyle ilgili bir sürü yemek var ki, hamsi başımın tacıdır, yani gerçekten. Hamsi değil, dünya durur benim için. O yüzden Karadeniz mutfağı da benim için çok çok önemli.

Anne, ya ben Karadenizliyim tabii ki, yani hani. Bizim evde her sabah hamurun oyalanması, işte benim eniştem fırıncıydı, gelip bize evde Karadeniz pidesi yapardı, hani.

Biz böyle şanslı şeyler de yaşadık, Yiğit Bey. Sizin boşlak börekleriniz gibi.

Çocuk sanımlarım.

Evet, hamsi içi yiyebilen bir çocuktum. Ben, annemden kaçırıp, gizli gizli pişirmesini bekleyemeden yiyen bir çocuk. O yüzden çok severim. Bir tek...

Bende de aynısı hamurla.

Evet, tabii ki de.

Evden hamur açılınca, yufka olunca falan, çiğ onu yemek.

Değil mi?

O zaten, yani.

Ya da işte bir sigara böreği yapılmış mesela. Çok basit, çok hızlı. Ama daha işte deliğin yağ atılmadan önce orada iki üç tane aparıp, böyle şeyle beraber, peynirle beraber onu nam nam num num ezmek. Keyifli bir şeydi bence.

Çok güzel bir şey. Son olarak, peki, doğup büyüdüğümüz şehirle ilgili bir şey söylemek ister misin?

Doğum, büyüdüğümüz şehir olan Kocaeli'de. Yani yine işte, bütün kültürler İstanbul'a doğru birleşip sıkışıyor ve her şeyi bulmaya başlıyorsun. Biraz bence Kocaeli'de de onun da etkisi var. Boşnak etkisi de var Kocaeli'de.

Çok Karadeniz'de var.

Karadeniz etkisi de var. İkisi de çok birleşiyor aslında. Dolayısıyla aradığınız çoğu şeyi... İyisiyle güzeliyle bulabildiğiniz bir yer bence. Tabii ki Kocaeli deyince akıllara ilk pişmanlık geliyor. Ben o anlamda çok pişmanlığı seven bir insan değilim.

Ben simitlerim.

Sen seversin. İzmit simidi güzeldir.

Bak, bunlar hiç anlatılmadığından oluyor, biliyor musun? İzmit simidi farklı, mesela. Evet. Yani İzmit'e gidip de İzmit simidi yemeyen bir insanın bununla ilgili hiçbir fikri olmaması beni çok üzüyor.

İşte Karadeniz'de ve Karadeniz'de yemeği yememiş bir insanın, "Ya burada çok çeşit yok." diye böyle önyargı oluşması beni çok üzüyor. Bazı şeylerimizi güzel tanıtabilmişiz, keşke her şeyimizi öyle tanıtabilsek. Mesela ben de atıyorum, Ankara simidini bilmiyorum.

Evet, doğru.

Keşke bilsem. Sana şöyle bir, seni şok edecek bir şey söyleyeyim. Ben boyoz yemedim, hayatımda mesela.

Aaa enteresan.

Evet, biraz tabii. İzmiriler alınmasın.

Çok üstümüze geliyorlar ya, İzmirli yemekleriyle ilgili.

O da insanı şey yapabiliyor yani.

Tamam.

Bazen boğabiliyor. Her bölgede de.

Keşke daha çok duyursak, keşke daha çok bilsek. Ama ben simidini İzmit'in simidim yani. Sabah, öğle, akşam yerim.

İzmit'in sütlü nuriye'si var.

Bir de sütlü nuriyesi var. Pardon ya.

İzmit'in sütlü nuriye'si de canımızdır.

Yolunuz düşerse, bir tatlı güvenden sütlü nuriye yiyin. Bizden de seven söyleyin.

Böyle yani, sıralamak ya var ya, birçok şeyi unuttuğum için şu an içime bir hüzün çöktü. Ama muhtemelen unutmuşumdur. Ama bir sürü şey sığdırdık bence, yani kebaplar, tatlılar, baklavalar.

Yani yine Bursa'yı da avucundan konuşmuştuk.

İskender.

Bursa'ya da dönmeyeyim, İskender.

Candır. Orada mesela çok saçma. Soğan hali var, Karaca Bey. Orada işte hem hayvancılık hem de soğan yetişiyor. O halin arkasında bir tane mesela tas kebapçı var. Hala orada mı bilmiyorum. Saçma sapan bir yerde, inanamazsın yani. İnanılmaz güzel saç kavurma yapıyor. Taz kebap dedim, pardon. Saç kavurma yapıyor. Çünkü dibinde soğan hali var yani.

İşte, güneye inerken güzel lezzet durakları. Susurluğa da son bir de inelim.

Evet, ya babam çok severdir Ahmet'le.

Ya, Susurluk sevilmemez mi, abi?

Tosun.

Bir de tatile gidiştiriyor.

Tatile gidiştirir, tabii ya. O şeydir aslında, yani. Farklılıktır, yani. Ben başka bir yere gidiyorum. Oradan da geçerken Susurluğa mutlaka uğranırdı. Bizim güzergahımızda olan bir yer.

Tostu ayırın.

Tostu ayrını yapıştırırsın. Çiçek gibi olursun. O zaten seni otobüs yolculuğu yapıyorsan üstüne bir uyutur. Zaten bir dahaki molada da işte yavaş yavaş gün ağarmaya başlamıştır. Heyecanlanırsın, "Ağa, güneğe geldim, denize gireceğim" falan.

Deniz kokusu gelir yavaş yavaş.

Dolayısıyla, çok özledik be. Özleniyor.

Özlenmez mi?

Valla, özlendi. Evet, bu kadar diyelim mi?

Evet, bugün bu kadar.

Teşekkür ederiz, bizi dinlediğiniz için.

Bu üzücü görüntünün arkasına bu heyecanlı konuşmayı koyduk ki.

Evet, ağızlar sulandı.

Evet, mantar yiyoruz ama neleri düşünüyoruz, siz de öğrenmiş oldunuz. Bir sonraki videomuzda.

Görüşmek üzere, kendinize iyi bakın.

Bye bye.

Bu güzel ya. Evet.

Hep mıncık mıncık böyle yavaş yavaş yapınca. Aşağıya güzel oluyor. Et gibi.

İçinde soluk kalmış, güzel.

Geldi mi? Iıı. İyi, o zaman afet olsun. Mantardansı yapayım mı?

Yap küçük.

Bu kadar.

Bu mantar dansı diye mi geçiyor?

Bu mantar dansı. Yani ekmek olsaydı, şöyle şöyle yapardım.

Bu mantar dansı olduğu için böyle küçük. Ama doyuruyor mu? Doyuruyor.

Lezzetli mi? Lezzetli. Kilo verdiriyor mu?

Bilmiyorum. Göreceğiz.

Ya verdiriyor ya. Neyi göreceksin, Allah aşkına? Şu ekmeğe, ekmekle karşılaştırdığında veriyor yani.

Verip verdiriyordur. Tamam.

İnan, biraz inan.

Öyle diyorsan, evet, çıkaracağım.

Vazgeçmek için o kadar heveslisin ki.

Evet.

Her türlü fırsatın oluyor.

Bak, bu küre verilmezse kesinlikle diyeti bırakıyorum.

Bugün son.

Tata bu kadar.

See you.

Bye bye.